Ποιά είναι η καλύτερη φωτογραφική
μηχανή;
Η καλύτερη
φωτογραφική, είναι αυτή που την έχουμε μαζί μας, γνωρίζουμε πολύ καλά τι μπορεί
να κάνει, και το εκμεταλλευόμαστε κατά το καλύτερο τρόπο, προκειμένου να
πάρουμε άμεσα μια φωτογραφία τουλάχιστον σωστή τεχνικά.
Όλες οι φωτογραφικές μηχανές μπορούν να κάνουν την ίδια δουλειά;
Όχι
βέβαια. Υπάρχει μεγάλη ποικιλία μηχανών, παλιότερων, και σύγχρονων, σε κόστος
και σε δυνατότητες. Το θέμα είναι τι
φωτογραφίες θέλουμε να τραβάμε, και πόσο βαθιά στη φωτογραφία θέλουμε να
μπούμε.
Πως επιλέγουμε φωτογραφική μηχανή;
Το
πρώτο που πρέπει να σκεφτούμε, είναι πως θέλουμε να εργαστούμε με το φως.
Θέλουμε να το εξουσιάσουμε; η απλώς να το χρησιμοποιήσουμε για να βγάζουμε
εύκολα φωτογραφίες, πχ αναμνηστικές.
Αν μας ενδιαφέρει η “δυσκολία και ο
πληρέστερος έλεγχος”, τότε πάμε σε μονορεφλέξ φωτογραφική, εφοδιασμένη με
δυνατότητες, αυτόματες αλλά και χειροκίνητες.
Αν πάλι δεν καλοβλέπουμε και δεν θέλουμε άλλα προβλήματα,
γιατί αυτά που έχομε μας φτάνουν και περισσεύουν, τότε μια μικρή αυτόματης
εστίασης, με φακό ζουμ - αυτόματο έλεγχο φωτισμού (ταχύτητες και διαφράγματα)
με φλάς ενσωματωμένο, είναι ότι καλύτερο. Άντε και ένα έξυπνο κινητό τηλέφωνο
που κάνει τα πάντα, αλλά πως τα κάνει!
Τα
βασικότερα στη φωτογραφική που θα επηρεάσουν
την επιλογή και την αποτελεσματικότητά της, είναι:
το
φωτόμετρο και ο τρόπος υπολογισμού της έκθεσης,
το
κλείστρο,
η εστίαση,
το φλάς,
το
σκόπευτρο και οι δυνατότητες διόρθωσης και προσαρμογής στο δικό μας μάτι,
τα
προγράμματα έκθεσης και η ευκολία πρόσβασης σε αυτά,
η ευκολία
εύρεσης εξαρτημάτων και φακών,
ο τύπος των
μπαταριών που χρειάζεται και η αυτονομία, συνήθως 500 λήψεις είναι η βάση για
μια τυπική φωτογραφική εξόρμηση.
η ευκολία
χρήσης και το πόσο βάρος έχει η μηχανή,
ο
σταθεροποιητής εικόνας,
οι ελεγκτές
εστίασης και χωρομέτρησης,
ο ψηφιακός
αισθητήρας και ο αριθμός των pixels αν είναι ψηφιακή,
η ποιότητα
κατασκευής (προστασία για σκόνη και υγρασία, κτυπήματα κλπ),
η απόκριση
της έκθεσης / κλείστρου στο πάτημα του κουμπιού
Και τέλος, είναι το
κόστος αγοράς, ίσως και το πλέον
σημαντικό.
Και
βέβαια όχι. Η καλή φωτογραφική θα βγάζει μόνο σωστά φωτισμένες φωτογραφίες,
άντε και ακίνητες. Καλές φωτογραφίες όμως θα βγάλετε, αν μάθετε μόνον να
βλέπετε φωτογραφικά. Αυτό είναι κάτι που απαιτεί μελέτη, τεχνική, πολλές
φωτογραφίες, αυτοκριτική, γνώσεις σύνθεσης και ελέγχου του φωτός, φωτογραφική
όραση, και κυρίως ΑΙΣΘΗΤΙΚΗ.
Αυτό δεν είναι τόσο απλό να απαντηθεί. Γενικά θα έλεγα, είναι
η δυνατότητα να βλέπει κανείς μια λήψη φωτογραφίας σαν να είναι τυπωμένη, πριν
την τραβήξει (πριν πατήσει το κουμπί της λήψης). Με αυτό τον τρόπο μπορεί να βελτιώσει
περισσότερο την εικόνα επεμβαίνοντας στο κάδρο, το φωτισμό, τη σύνθεση και
όλους τους παράγοντες που μπορεί να ελέγξει. Το τελικό αποτέλεσμα, αν τελικά
τραβηχτεί η φωτογραφία, θα είναι μια φωτογραφία αξιώσεων, πάνω από το μέσο όρο.
Τουλάχιστον θα έχει υπάρξει η προσπάθεια, ένα μάθημα, κάτι θα μείνει, μια
ανάμνηση αποτυχίας ίσως. Και η αποτυχία μπορεί να γίνει μάθημα.
Είναι πιθανό να μην έχει κανείς πάντα μαζί του φωτογραφική
μηχανή, αλλά μπορεί να βλέπει φωτογραφικά διαρκώς, μετά από μερικές χιλιάδες
λήψεις. Κάτι περίπου σαν τη δυνατότητα που είχε ο Μπετόβεν να διαβάζει τις
μουσικές παρτιτούρες και να απολαμβάνει τη μουσική σαν να την άκουγε.
Με την πρακτική, τη παρατήρηση, τη κριτική,
την επιλογή, το ψάξιμο του κάδρου, ίσως με κάποιο βιβλίο-βοήθημα, με το
πειραματισμό, βλέποντας πολλές φωτογραφίες, σοβαρές ταινίες με θαυμάσια
φωτογραφία, και κυρίως με μια φωτογραφική μονορεφλέξ και ίσως ένα σκοτεινό
θάλαμο Ι.Χ. κάνοντας μόνοι τη λήψη και την εκτύπωση. Αυτές είναι οι ιδανικές
διαδικασίες για ατομικές προσπάθειες. Μια καλή σχολή, ένας καλός δάσκαλος,
κάποιο αξιόλογο σεμινάριο, μπορούν επίσης να φέρουν αποτέλεσμα.
.Μόνο αν έχουμε αυτόματη φωτογραφική θα μπορούμε να τραβάμε καλές φωτογραφίες;
Εξαρτάται
από το τρόπο λειτουργίας του αυτόματου συστήματος, αλλά όχι πάντα. Από τη
στιγμή που μας αφαιρεί το σύστημα τη δυνατότητα του ελέγχου, θα πρέπει
τουλάχιστον να γνωρίζουμε με τι στοιχεία γίνεται η έκθεση του φιλμ στο φως
(διάφραγμα-ταχύτητα). Αν το σύστημα τα “παίρνει όλα επάνω του”, τότε θα πρέπει
να είναι πολύ εξελιγμένο. Αν το σύστημα δεν καταλαβαίνει τις μπανανόφλουδες και
τις μπλόφες, τότε είναι σαν να προσπαθούμε να τραβήξουμε φωτογραφίες χωρίς να
διαθέτουμε όραση. Ένα τέτοιο σύστημα, καλύτερα να λείπει. Όμως, μπορεί κάποιος να πάρει αξιόλογες φωτογραφίες ακόμη και με μια
παιδική μηχανή, αν χρησιμοποιήσει ακριβώς τις δυνατότητες και τους
περιορισμούς, όπως πχ με μια pinhole.
Ναι στην ανάγκη, αλλά μόνο αν πηγαίνουμε κοντά
γύρω στο 1,5~3 μέτρα με 100 ISO. Ή μέχρι τα
Αν υπάρχει
η δυνατότητα, είναι προτιμότερο ένα εξωτερικό φλάς που θα έχει μεγαλύτερη ισχύ
και μικρότερο χρόνο επαναφόρτισης.
Αν έχουμε μια
φωτογραφική dSLR με
μεγάλη επιφάνεια αισθητήρα, και 12~24 mpixels, λογικά θα έχουμε καλές
φωτογραφίες. Τουλάχιστον οι δοκιμές των φωτογραφικών μηχανών που πέρασαν από τα
χέρια μου, αυτό έδειξαν. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορούμε να πάρουμε το ίδιο
καλές φωτογραφίες από το κλασσικό φιλμ (αν βρούμε), και αν πάμε σε καλό
εργαστήριο, (αν έχει μείνει).
Δεν
υπάρχει τέτοιος κατάλογος θεμάτων . Τραβάτε ότι σας αρέσει, ψάχνοντας τη
καλύτερη γωνία και το καλύτερο φωτισμό, αλλά μη ξεκινάτε με λάθος φωτογραφική
μηχανή. Γενικά, μπορούμε να φωτογραφίζουμε ότι βλέπουμε. Αλλά να αποφεύγουμε
πλέον : ηλιοβασιλέματα, βάρκες, γάτες, σκύλους, γλάστρες με λουλούδια, λήψεις
μέσα από τζάμια πούλμαν, ή τρένου, καθώς υπάρχει υπέρ-κορεσμός.
Κάθε
ζωντανό πλάσμα πάνω στη γη, έχει μια δική του απόσταση που μπορεί να μας
δεχτεί, ένα κύκλο ασφαλείας. Η απόσταση
1 ~
Ανάλογα
με το θέμα, αυτός που το προβάλλει καλύτερα.
Για αντικείμενα και πορτρέτα, συνήθως ένα
πρώτο φως, στο πλάι της φωτογραφικής μηχανής, με ένα δεύτερο με τη μισή και
ίσως λίγο ποιο κάτω, ένταση, είναι καλά για το θέμα αυτό. Ένα τρίτο φως για το
φόντο, θα κάνει τα πράγματα ποιό όμορφα και θα δώσει όγκο.
Για τα τοπία, ο πλαϊνός φωτισμός με τις μακριές
σκιές, δίνει τις πιο ενδιαφέρουσες εικόνες (στην Ελλάδα ο χειμωνιάτικος, ο πρωινός
και ο απογευματινός ήλιος).
Οι κόντρες και οι έμμεσοι φωτισμοί επίσης,
είναι περιπτώσεις φωτισμού που δίνουν όμορφες φωτογραφίες.
Οι όποιες
χρωματικές φυγές προς το πορτοκαλί, ή ερυθρό, με την αυτόματη προσαρμογή στο
φως (Auto White Balance) θα ισοπεδωθούν. Η τυπική ρύθμιση
για φως ημέρας (Daylight) θα καταγράψει όλες τις υπερβολές, εκτροπές και υπερβολές
του φωτός (αργά στη Δύση, ή πρωί στην Ανατολή).Με τη συννεφιά είναι προτιμότερες
οι Α.Μ φωτογραφίες, έτσι και αλλιώς όλα γκρίζα θα είναι….
Αν
είστε πολύ προσεκτικοί, ίσως να μη χρειάζονται. Μια αδιάβροχη όμως φωτογραφική
τσάντα, είναι αγορά που πρέπει να κάνετε απαραίτητα, μαζί με τη φωτογραφική
μηχανή. Ένα φίλτρο προστασίας του φακού UV,
Α) Διαβάζετε τις τεχνικές προδιαγραφές, βρίσκετε όλες τις
φανερές σημαντικές, και όλες τις
κριμένες ρυθμίσεις, ειδικά αυτές.
Β) Τραβάτε φωτογραφίες με όλες τις επιλογές, και ελέγχετε τα αποτελέσματα.
Γ) Ελέγχετε και τραβάτε αρκετές φωτογραφίες με διάφορους
φωτισμούς, με όλα τα ISO, δοκιμάζετε τα προγράμματα έκθεσης, Program, AUTO, AS, AT, Μ, εφέ, τα ειδικά προγράμματα SPORTS, CLOSE-UP , PORTRAIT, LANDSCAPES, ΑΝΤΙΣΤΑΘΜΙΣΗ ΕΚΘΕΣΗΣ +/-, Auto Focus, τον έλεγχο λευκού φωτισμού, όλες τις επιλογές αποθήκευσης
φωτογραφικών αρχείων, κλπ. Και ειδικά τις λεπτομέρειες όλων των επιλογών και
ρυθμίσεων.
Δ) τι ιδανικό θα ήταν να μπορέσετε να κάνετε τα πάντα
γρήγορα και με κλειστά τα μάτια!
Ε) ΠΡΟΣΟΧΗ, μην αλλάξετε τη γλώσσα των menu με Κινέζικα, ή Κορεάτικα.
Γιάννης Γλυνός 7/10/202
σχετικά με τις φωτογραφίες της μηχανής, αυτήν έχω, αυτή δείχνω.
6

