Πληροφορίες για την έκθεση και τον υπάρχοντα φωτισμό με 100 ISO

 

Πίνακας όπου καταγράφεται η σχέση αξίας έκθεσης με τα στοιχεία έκθεσης.

Στην επάνω σειρά βλέπετε τις τιμές ίριδας  (διάφραγμα του φακού).

Στην αριστερή κάθετη τις τιμές του χρόνου έκθεσης.

Οι αξίες έκθεσης EV είναι καταχωρημένες στο κέντρο στο μαύρο πίνακα.

Ο πίνακας ισχύει για τα βασικά 100 ISO.

Με όλες τις σύγχρονες αυτόματες φωτογραφικές μηχανές, ο βιαστικός φωτογράφος δεν ασχολείται πλέον  με αυτά τα «ξεπερασμένα» δεδομένα.

Ωστόσο είναι σημαντικά για την επιλογή του χρόνου έκθεσης, την ευαισθησία, και το άνοιγμα του φακού.

Αν πραγματικά ο φωτογράφος θέλει να έχει τον απόλυτο έλεγχο της φωτογραφίας κι όχι μόνο της έκθεσης, πρέπει να μάθει να παίζει στα δάχτυλα αυτά τα στοιχεία έκθεσης.

Διαβάζοντας αυτό το πίνακα

1) Βλέπουμε πως για ακούνητες φωτογραφίες θα πρέπει να κινηθούμε κοντά στο 1/125, αν το φως δεν αρκεί, θα ανοίξουμε διάφραγμα.

2) Για φωτογραφίες με βάθος προς ένα άνοιγμα φακού ποιό κλειστό από 5,6, αν το φως δεν αρκεί, θα μεγαλώσουμε το χρόνο έκθεσης, προς το 1 δευτερόλεπτο και θα χρειαστεί τρίποδο, ή φλας.

3) Σε κάθε περιπτώση,  θα πρέπει η αξία έκθεσης να είναι ικανή να μας δώσει τις τιμές του πίνακα τόσο σε διαφράγματα, όσο και σε χρόνους κλείστρου.

4) Λαμβάνουμε πάντα ως «βασική» ευαισθησία  τα 100 ISO

5) Αν τα δεδομένα (φως και ευαισθησία) δεν μας καλύπτουν από τεχνική πλευρά, θα χρειαστεί να αυξήσουμε την ευαισθησία ISO με όλα τα επακόλουθα (θόρυβος, νετ, χρώματα, τονικότητα).

Κάνετε και ένα τεστ: Ας υποθέσουμε, πως έχετε μια φωτογραφική με φακό f:3,5~8 και κλείστρο με χρόνους 1/30 ~1/500. Βρείτε στο πίνακα με ποιές (λιγοστές) αξίες έκθεσης μπορείτε να φωτογραφίσετε με 100 ISO .

Όλα αυτά θα ήταν εντελώς άχρηστα αν οι περισσότερες όμορφες και ατμοσφαιρικές φωτογραφίες δεν προέκυπταν από «ευαίσθητους», «ασθενικούς» και «τρυφερούς» φωτισμούς.

Γιάννης Γλυνός

Σημαντικές πληροφορίες, μετρήσεις για το φως

 Πίνακας LUX - EV

Αυτόματα Προγράμματα έκθεσης.

 

Ποια είναι η διαφορά του auto (αυτόματος έλεγχος φωτογράφησης), από το program (πρόγραμμα αυτόματου ελέγχου), και τα άλλα προγράμματα.

 

 Τα συστήματα αυτόματου ελέγχου της έκθεσης της φωτογραφικής μηχανής, έχουν προγραμματιστεί για να δώσουν σωστή εκφώτηση (του φιλμ, ή του ψηφιακού αισθητήρα), ανάλογα με το φωτισμό, και κάποιες άλλες συνθήκες, ίσως. Στόχος είναι πάντα η «πλήρης» καταγραφή της τονικότητας του θέματος. Το τι θεωρούμε πλήρης, είναι ένα άλλο θέμα στο οποίο η απάντηση είναι η χρήση: αντιστάθμιση έκθεσης +/-.και έχει να κάνει με το θέμα και πως θέλει ο φωτογράφος να το αναδείξει.

  Η αυτόματη έκθεση: auto ή Α, (πλήρως αυτόματη έκθεση) τεχνικά και ιστορικά είναι η πρώτη και παλαιότερη αυτόματη έκθεση που βρέθηκε σε φωτογραφική μηχανή.

Οι εντελώς ερασιτεχνικές, φθηνές, μικρές ψηφιακές πλέον μηχανές, δεν έχουν άλλο πρόγραμμα από αυτό.

Αυτή η λειτουργία auto ή Α, ή full auto exposure, κρατάει σαν δεδομένο το άνοιγμα του φακού που ίσως έχουμε επιλέξει, ή, αυτό που μπορεί να έχει προγραμματιστεί από το κατασκευαστή (αν υπάρχει η δυνατότητα). Μπορεί όμως να είναι και εντελώς ανοικτό f/3,5 ή f/2,8 μόνιμα (έχω πχ μια φωτογραφική με f/3.8 μόνον). Στη συνέχεια, η «μηχανή» ρυθμίζει το χρόνο του κλείστρου (ηλεκτρονικό σήμερα, και σπανίως μηχανικό) ανάλογα με το φωτισμό. Δίνει δηλαδή προτεραιότητα στο άνοιγμα του φακού, (ή στο διάφραγμα αν το θέλετε) και προσαρμόζει στα πλαίσια του εφικτού (διαβάστε τεχνικά χαρακτηριστικά) το χρόνο έκθεσης.

Πχ, αν έχουμε επιλέξει άνοιγμα f=8 (αν υπάρχει), η μηχανή θα ρυθμίζει το φωτισμό αυξομειώνοντας το χρόνο του κλείστρου όσο χρειάζεται, μέσα στο εύρος δυνατοτήτων του κλείστρου και της ευαισθησίας ISO.

Συνήθως, το full auto, δίνει χρόνους από 2 δευτερόλεπτα, μέχρι 1/2000 του δευτερολέπτου (και σπάνια λιγότερο).

Στις ποιο ακριβές μικρές, αυτόματες φωτογραφικές μηχανές, ίσως κρύβονται περισσότερα «εργαλεία» εφέ, και «δημιουργικά προγράμματα» χωρίς όμως πραγματικά ιδιαίτερο όφελος.

Ανοίγοντας το διάφραγμα (αν επιτρέπεται), μπορούμε να συντομέψουμε το χρόνο, πχ f=2,8 και ο χρόνος κλείστρου να γίνει 1/250 για το ίδιο θέμα, αν υπάρχει πρόβλεψη.

Το πρόγραμμα auto, είναι η γνωστή προτεραιότητα διαφράγματος (κατά κάποιο τρόπο, εφόσον δεν υπάρχει εναλλακτική), αλλά, σχεδόν πάντα παράγει απρόβλεπτες εκθέσεις, αστοχίες, χαμένες φωτογραφίες (σκοτεινές, υπέρ-φωτισμένες, κουνημένες, θολές, κλπ). Η πληροφόρηση είναι πάντα ελλιπής, αλλά και να υπήρχε, δεν υπάρχουν άλλες δυνατότητες. Χρησιμεύει ίσως όταν πρώτο μας μέλημα είναι το βάθος της εικόνας και η καλύτερη ποιότητα των φωτογραφιών που θα προκύψει από τη χρήση ανοίγματος φακού f=8, ή f=11, όπου συνήθως ο φακός αποδίδει το μέγιστο, αν όμως έχει προβλεφτεί από το κατασκευαστή αυτό, και αν πραγματικά έχει κάποιες δυνατότητες ο ταπεινός φακός της οικονομικής φωτογραφικής, συνήθως ζουμ 3-5Χ. Συχνά, σήμερα, μια φωτογραφική των 70-100 Ευρώ, έχει μόνο ψηφιακό ζουμ= άχρηστο από πλευράς ποιότητας.

Αν έχουμε, ή θέλουμε επιλογές διαφραγμάτων, και πραγματικό φακό ζουμ, μιλάμε για ποιο καλές μηχανές πλέον με το ανάλογο κόστος. Μιλάμε για κόστος σήμερα 10/2026 από 250 Ευρώ και αρκετά, έως και πολύ ποιο πάνω. Με την επιλογή αυτή (πλήρως αυτόματη έκθεση), θα πρέπει να έχουμε συνεχώς στραμμένη την προσοχή στο χρόνο που θα χρειαστεί το κλείστρο προκειμένου να πραγματοποιήσουμε εκθέσεις χωρίς θόλωμα λόγω κίνησης της φωτογραφικής μηχανής. Αν ο χρόνος αυτός κάπου εμφανίζεται ως πληροφορία, και αν κατέβει στο 1/60, ή 1/30 του δευτερολέπτου, θα υπάρχει μεγάλο πρόβλημα σταθερότητας στη λήψη εκτός πάλι και η μηχανή έχει ενσωματωμένο οπτικό σταθεροποιητή, πράγμα σπάνιο για οικονομική μηχανή. Όπως και να έχει, θα φανεί το τεχνικό σφάλμα στην προβολή. Μερικές ακόμη και ταπεινές φωτογραφικές μας προειδοποιούν για το πρόβλημα αυτό με αλλαγή του χρώματος των φωτεινών πληροφοριών σε κόκκινο, μέσα από το σκόπευτρο, ή με κάποιο ηχητικό σήμα.

Γενικά, αποφεύγουμε πάντα το πρόγραμμα αυτό, λειτουργία auto ή Α, (full auto exposure), διότι μόνο μπελάδες προκαλεί και αστοχίες.

Στις νεότερες φωτογραφικές μηχανές, θα δούμε ότι υπάρχουν ίσως δυο επιλογές auto με σύμβολα: μια Αe, και άλλη μια At, ή As  (t /s = χρόνος κλείστρου). Διαφέρουν από το απλό, πλήρως αυτόματο πρόγραμμα, οι δυνατότητες ενημέρωσης και ελέγχου προστατεύουν το φωτογράφο καθώς το λογισμικό , ο επεξεργαστής, η οθόνη ίσως και το οπτικό σκόπευτρο (αν υπάρχει) δίνουν κάποιες πληροφορίες κάθε φορά που ο χειριστής πιέζει το κουμπί φωτογράφισης. Διαφορετικά όλα γίνονται με «τυφλό σύστημα».

H επιλογή At, δίνει προτεραιότητα στο χρόνο του κλείστρου που έχει επιλέξει ο φωτογράφος και η Ae δίνει προτεραιότητα στο άνοιγμα του φακού. Άρα πρέπει να υπάρχει κάπου στο σκάφος της μηχανής και επιλογέας ταχυτήτων (1 δευτερόλεπτο ~2000 του δευτερολέπτου) ίσως με ειδικό κουμπί, ή κάρτες= menu επιλογής από την οθόνη ελέγχου-σκόπευσης. 

Αυτή η λειτουργία Ae είναι σχεδόν ίδια σαν αποτέλεσμα με την auto των παλιότερων φωτογραφικών μηχανών για φιλμ.

Η ύπαρξη της δυνατότητας At/ As, συναντάται στις σύγχρονες αυτόματες φωτογραφικές μηχανές που διαθέτουν συνήθως φακούς αυτόματης εστίασης ελεγχόμενους από μικροεπεξεργαστή, τόσο για την εστίαση όσο και για το άνοιγμα του διαφράγματος.

  Η λειτουργία program ή Ρ, διαφέρει στο ότι ο χρόνος πολύ δύσκολα θα κατέβει στο 1/60 (θέμα ελέγχου και επιλογής του εύρους χρόνων από το φωτογράφο). Βασικά, θα δοθεί προτεραιότητα στο 1/125 του δευτερόλεπτου,  ακόμη και στο 1/250 (για ασφάλεια) και θα ρυθμιστεί ανάλογα το άνοιγμα του φακού. Αν το 1/125 δεν είναι εφικτό με όλο το άνοιγμα του φακού, τότε ο χρόνος θα κατέβει στο 1/60. Μετά από αυτό το σκαλί, θα υπάρξει η προειδοποίηση (λογικά πρέπει να υπάρξει) ότι ο φωτισμός είναι λίγος και χρειάζεται υποβοήθηση με το φλας, αν έχουμε επιλέξει ανάλογα. Ακόμη, το λογισμικό μέσα από το program ή Ρ, θα αυξήσει, αν χρειαστεί, την ευαισθησία ISO για να μη βγουν κουνημένες οι φωτογραφίες (αν του έχουμε δώσει και αυτή την έγκριση). Υπάρχει περίπτωση, η μηχανή να μη τραβάει φωτογραφία, αν ο φωτισμός απαιτεί όλο το άνοιγμα του φακού και ταχύτητα 1/8 για παράδειγμα για να μην υπάρξει καρέ με κουνημένη φωτογραφία. Η λειτουργία program, δεν επιτρέπει συνήθως, λήψεις με χαμηλούς χρόνους. Είναι βασικά μία λειτουργία για εξωτερικές λήψεις με τη φωτογραφική στο χέρι. Με λίγα λόγια, αν θέλετε να χρησιμοποιείτε ένα πρόγραμμα αυτόματης και αποτελεσματικής φωτογράφησης, αυτό είναι το ασφαλέστερο, αν κατανοήσετε και τις δυνατότητες που προσφέρει και μάθετε να τις χρησιμοποιείτε.

 Μερικές φωτογραφικές (συνήθως οι καλές αλλά ερασιτεχνικές= αργές σε συνεχόμενες λήψεις έως 4/λεπτό), έχουν ένα “έξυπνο” πρόγραμμα, που “καταλαβαίνει” το είδος της φωτογραφίας που θέλουμε να πάρουμε (πορτρέτο, τοπίο, σπορ, κοντινή λήψη), έτσι αυτόματα βελτιστοποιούν τα στοιχεία χρόνο κλείστρου-άνοιγμα φακού, για τη συγκεκριμένη περίπτωση. Άλλες φωτογραφικές, διαθέτουν αρκετά ειδικά προγράμματα για τα θέματα αυτά, τα οποία ο φωτογράφος θα πρέπει να επιλέξει με δική του πρωτοβουλία. Οι φακοί που θα εργαστούν στη θέση program, θα πρέπει να διαθέτουν τις ανάλογες επαφές επικοινωνίας με τον επεξεργαστή της φωτογραφικής και επομένως συνοδεύουν τις αυτόματες φωτογραφικές τελευταίου τύπου.

 Πολλές ακριβές φωτογραφικές μηχανές μονορεφλέξ, δίνουν τη δυνατότητα προγραμματισμού των δυνατοτήτων αυτών ώστε να έρθει η αυτόματη φωτογραφική μηχανή πιο κοντά στις ειδικές ανάγκες του κάθε φωτογράφου.

Μερικές από τις όμορφες δυνατότητες του προγράμματος P, είναι η αντίληψη της εστιακής απόστασης του φακού και η ανάλογη χρήση χρόνου για το κλείστρο. Δηλαδή, για τηλεφακό, η μεγάλο ζουμ Χ,  αυτόματα θα επιλεγεί χρόνος ανάλογος, πχ με χρήση φακού με 200 χιλιοστά εστιακή απόσταση, θα δώσει επιλογή χρόνου 1/250, το λιγότερο. Αν αλλάξουμε σε κανονικό φακό, αυτόματα για τις ίδιες φωτιστικές συνθήκες, το πρόγραμμα θα δώσει χρόνο από 1/60~1/125 (αν ασφαλώς ο φωτισμός και η χρήση του φιλμ επιτρέπουν αυτούς τους χρόνους).

Μια άλλη χρήσιμη δυνατότητα του προγράμματος Ρ  (program) είναι ότι αυτόματα με τη χρήση του φλας ο χρόνος του κλείστρου γίνεται 1/90 (στις περισσότερες αυτόματες φωτογραφικές). Αν αυτό δεν μας βολεύει, θα πρέπει να αλλάξουμε το πρόγραμμα σε αυτόματη λειτουργία με προτεραιότητα κλείστρου As/At, ορίζοντας χρόνο πχ 1/30 ή 1/60, ή 1/100.

Περισσότερα στο κεφάλαιο «φλας».

Οι καλές και ακριβές επαγγελματικές φωτογραφικές δεν διαθέτουν στο κεντρικό επιλογέα προγραμμάτων αυτές τις δυνατότητες, καθώς δεν χρειάζονται στους έμπειρους φωτογράφους. Διαθέτουν όμως άλλες δυνατότητες «ειδικών» ρυθμίσεων μέσα από «κάρτες» - menu.

 Πολλές φωτογραφικές διαθέτουν προγράμματα αυτόματης λειτουργίας με ταυτόχρονο υπολογισμό της κίνησης του θέματος, αυτόματο έλεγχο του φλας, μίξη του υπάρχοντος φωτισμού και του φλας, δυνατότητα να αλλάζουν αυτόματα τρόπο μέτρησης του φωτισμού για τον υπολογισμό της έκθεσης, αν η διαφορά φωτισμού από το κέντρο (σημείο ή spot) στο σύνολο της επιφάνειας (average) είναι μεγαλύτερη από 3 στοπ.

Η χρήση της συγκεχυμένης λογικής (fuzzy logic), δίνει πολλές επιπλέον δυνατότητες στο πρόγραμμα που έτσι κι αλλιώς είναι η αυτόματη λειτουργία της φωτογραφικής μηχανής που προτιμάει το μεγαλύτερο ποσοστό των φωτογράφων, εκτός των ολίγων που θέλουν να γνωρίζουν ανά πάσα στιγμή τι συμβαίνει με τη μαγική-σημαντική διαδικασία που ονομάζουμε έκθεση.

Η χρήση της λειτουργίας του προγράμματος αυτόματης έκθεσης αλλά και των ειδικότερων προγραμμάτων, είναι από τα καλύτερα εργαλεία για φωτογραφήσεις με κίνηση, πορτρέτα, κοντινά θέματα, τοπία, νυχτερινά θέματα, που λύνουν τα χέρια στους περισσότερους φωτογράφους όσο κι αν γκρινιάζουμε οι παλιότεροι ότι ξεχνάμε έτσι τι σημαίνει φωτογραφία.

Πληροφορίες για όλες τις δυνατότητες ρύθμισης του προγράμματος της φωτογραφικής σας μηχανής θα βρείτε στο βιβλίο χρήσης της φωτογραφικής σας μηχανής και στα τεχνικά χαρακτηριστικά.

 Πρόγραμμα προτεραιότητας φακού Af/Ae

Επιλέγουμε αυτό το πρόγραμμα, όταν υπάρχει και όταν θέλουμε οριστικά και αμετάκλητα πλήρη έλεγχο στη καθαρότητα από το πρώτο πλάνο (1μέτρο πχ), μέχρι το βάθος της φωτογραφίας (άπειρο). Συχνά στις λήψεις με τη φωτογραφική στηριγμένη σε τρίποδο, όταν δεν υπάρχει μέσα στο κάδρο κάτι κινείται, κι όταν ο χρόνος έκθεσης (μπορεί να φτάσει σε αρκετά δευτερόλεπτα) δεν μας περιορίζει. Το πρόγραμμα αυτό Af/Ae είναι το πλέον ειδικό και χρήσιμο για λήψεις εσωτερικών.

 Πρόγραμμα προτεραιότητας κλείστρου, η χρόνου έκθεσης At/As

Βασικά ο χρόνος που μετράται στη φωτογραφία είναι κλάσματα του ενός δευτερολέπτου. Το ειδικό πρόγραμμα προτεραιότητας κλείστρου μας δίνει την επιλογή και τη δυνατότητα να ορίσουμε εξ αρχής το χρόνο που κρίνουμε από γνώση, πρόβλεψη και πείρα ότι θα ακινητοποιήσει ότι κινείται μέσα στο κάδρο.

Το 1/125 έχει υπέρ, έχει και κατά. Έτσι θα σταματήσει πάρα πολλές κινήσεις όπως βάδισμα, θα καταγράψει με λίγο «αποδεκτό» θόλωμα τη κίνηση ενός πουλιού ανάλογα και με την απόσταση από το φακό, ή μια γάτας, θα δείξει ότι πραγματικά κάτι κινείται . Αν θέλουμε πλήρες και σαφές πάγωμα, ο χρόνος θα πρέπει να επιλεγεί 1/250, 1/500, ή 1/1000. Αλλά για ένα πρωταθλητή του στίβου, πχ στο επί κοντό, ή στο motocross, ακόμη και το 1/2000 δεν θα ακινητοποιήσει το άλμα. Εδώ τη λύση θα δώσουν: αύξηση ευαισθησίας ISO, ή, το ειδικό πρόγραμμα για σπορ, ή, ένας ακριβός επαγγελματικός και φωτεινός φακός με f/2,8. Ξηλωθείτε δηλαδή.

Επί πλέον, οι φωτογραφίες των σπορ χρειάζονται σίγουρα ταχύτερη μηχανή σε αυτόματη εστίαση και σίγουρα τη δυνατότητα για 12~24~36 καρέ /δευτερόλεπτο, και ένα ανάλογης αντοχής κλείστρο (500.000 ή 1.000.000, η περισσότερα κλικ!

 Ειδικά προγράμματα Τ και Μ.

 Mε το ειδικό πρόγραμμα Μ , το κλείστρο παραμένει ανοικτό όσο χρόνο κρατάμε πατημένο του κουμπί, όλες οι ρυθμίσεις, όλες όμως, γίνονται από το φωτογράφο. Η μηχανή χρειάζεται τηλεχειρισμό ενεργοποίησης κλείστρου. Οι περισσότερες καλές κόμπακτ και οι dSLR έχουν αυτό το πρόγραμμα.

 Τ, είναι ειδικό πρόγραμμα. Με την επιλογή του,  όπου πατάμε μια φορά το κουμπί, και ύστερα το αφήνουμε. Το κλείστρο παραμένει ανοικτό, μέχρι να πατήσουμε και πάλι του κουμπί για να κλείσει. Και πάλι τα πάντα ρυθμίζονται από το φωτογράφο, και η εστίαση, και τα πάντα. Αν το τρίποδο στήριξης της μηχανής είναι σωστό (βαρύ και σταθερό), δεν θα χρειαστεί τηλεχειρισμός, ίσως. Λίγες μηχανές έχουν αυτό το πρόγραμμα και είναι κυρίως για επαγγελματική χρήση.

τι βλέπω, τι φωτογραφίζω;

 Αυτό που εγώ βλέπω, για εσένα ίσως είναι ασήμαντο, ανόητο, αδιάφορο.

Αυτό που εγώ μπορώ να δω, να οραματιστώ, από μια παγίδα φωτός, θα γενεί φωτογραφία. 

Είναι όμως δικό μου μυστικό, δικό μου όραμα, μια από τις χιλιάδες φωτογραφικές παγίδες που έχω στήσει στο φως.

Μόνοι ερχόμαστε και μόνοι φεύγουμε, πάντα ήμουν μόνος πίσω από το σκόπευτρο, καλό και αυτό, η φωτογραφία είναι ατομικό «άθλημα».

Το ορατό, πραγματικό, ταπεινό, το ασήμαντο, θα γίνει σημαντικό αν το «παγιδέψω» σε μια φωτογραφία. Καμιά φορά όμως, η παγίδα αποτυγχάνει, το πουλάκι πετάει...

Φωτογραφίζω για να ζήσω, να ανασάνω, να νοιώσω για λίγο δημιουργός, να ξεχάσω πως είμαι θνητός και πάσχω, όπως όλοι.

Το μυστικό μου παραμένει καλά κρυμμένο, απρόσιτο για σένα πριν, και μετά τη λήψη της φωτογραφίας. Εκτός αν....

Κάθε κλικ και παγίδα, κάθε φωτογραφία μυστικό και ανάμνηση. Πως να καταλάβεις;

Αν μπορέσεις να «δεις» τη φωτογραφία με τα μάτια της ψυχής σου, ίσως τότε «δεις» τι ήταν αυτό που τράβηξε τη προσοχή μου. Και τότε κρίνε αν κατάφερα καλά να το φωτογραφίσω, δεν αρκεί η παγίδα.

Δε σε γνωρίζω, δε σου δείχνω τα δικά μου μυστικά, σε τι θα σε ωφελούσαν;

Μόνο φωτογραφίες μου σου δείχνω, και όχι όλες.

Μπορείς να δεις τη φωτογραφία που τράβηξα, μα δεν ήσουν πίσω από το φακό και εσύ. Βουλωμένο γράμμα πώς να το διαβάσεις;

Εγώ σου δείχνω τι είδα. Εσύ τώρα, τι βλέπεις;

Μπορείς να ανοίξεις τη παγίδα; Ή θα σε παγιδέψει αυτή και πέσεις μέσα;

Τι μπορείς πραγματικά να δεις; Πότε θα μάθεις να βλέπεις; 

Κοιτάζοντας με τη λογική σου την ορατή πραγματικότητα που παγίδεψα, δύσκολο να μάθεις τι ήταν αυτό το σημαντικό για εμένα. Καλή η λογική, μα δεν αρκει για όλα.

Σημαντική είναι η φωτογραφία μετά το κλικ, αυτό που δείχνει ήταν πριν το κλικ.

Αυτό που δείχνει η φωτογραφία ίσως το πήρε το ποτάμι…

Τώρα θα σου πω και ένα μικρό μυστικό: αυτό που οραματίζομαι ως σημαντικό, σπάνια βγαίνει στη φωτογραφία, όσο καλή κι αν είναι η παγίδα.Καλός είμαι, μα τέλειος δεν είμαι, ακόμη.

Θες κι άλλο ένα μυστικό;

Η φωτογραφική αποτυχία ως μάθημα, είναι σημαντικότερη της επιτυχίας.

Άκου με που σου λέω, κάτι έμαθα και εγώ.

“Αν έχω βγάλει πολλές φωτογραφίες” με ρωτάς;

Ναι, είναι πάρα πολλές, αδύνατο να τις δεις όλες, θα ήταν και σπατάλη χρόνου. Να βγάλεις τις δικές σου πρέπει, στο χρόνο που σου δόθηκε, όσες προλάβεις.

Και κάποια στιγμή, πρέπει να μάθεις να διαγράφεις τις εντελώς άχρηστες. Αυτό πάντα πονάει.

Κάθε τι που φωτογραφίζεται, γίνεται σημαντικό ως φωτογραφία. Ωστόσο δεν είναι όλες οι φωτογραφίες το ίδιο σημαντικές. Αυτό δεν είναι δα και κανένα μυστικό! Είναι θέμα παγίδας, και αποπλάνησης των αισθήσεων. Όμως, συχνά θέλουμε να μας αποπλανήσουν...

Κοιτάζοντας μια φωτογραφία, από όσα βλέπεις γύρω σου, είναι λογικό να αναρωτηθείς: τι είναι σημαντικό; Τι είναι ασήμαντο; Μήπως κάτι σου ξεφεύγει;

Κάθε φωτογραφία ηρωοποιεί το ευτελές, το ταπεινό και το ασήμαντο. Προσπαθεί να σε μαγέψει όπως η Κίρκη, να σε παγιδέψει στη γοητεία της.

Πρόσεχε τις παγίδες!

Αν η φωτογραφία αποκτήσει ποτέ ψυχή, τότε ο φωτογράφος θα είναι γι‘ αυτή δημιουργός, πατέρας, και μικρός θεός. Η σχέση αυτή θα παραμένει μυστική, θα σε περιμένει να την ανακαλύψεις και να την ερμηνεύσεις με το δικό σου τρόπο. Κι ας κάνεις και λάθος.

Ωστόσο, η πραγματική αξία μιας φωτογραφίας μπορεί να σου αποκαλυφθεί μετά από πολλά χρόνια από τη πρώτη θέαση – ή και ποτέ. Κάποιες φωτογραφίες είναι σαν τη "πρώτη αγάπη".

Κάθε φωτογραφία που τράβηξα ή θα τραβήξω, κρύβει πίσω της όλα τα πραγματικά και ορατά που έχω καταγράψει σε φωτογραφίες.

Εσύ ίσως θα δεις στη φωτογραφία αυτό που πάγωσα την τελευταία στιγμή, το επάνω-επάνω. Ούτε πριν, ούτε μετά.

Εγώ είδα, πρόβλεψα, οραματίστηκα τη μετουσίωση, επέλεξα τη στιγμή και την τεχνική. Ακόμη κι αν στεκόσουν ακριβώς δίπλα μου, ήταν αδύνατον να μαντέψεις πού ταξίδεψε η σκέψη μου. Ίσως και να σκεφτόμουνα το… μεγάλο τίποτα!

Αν σταθώ σε μια φωτογραφία που έχω βγάλει, θυμάμαι και πολλές από τις άλλες.

Μπορεί τα μυστικά μου να είναι πολλά, μικρά, ανόητα και ασήμαντα – αλλά είναι δικά μου μυστικά. Αυτός είναι ο κόσμος μου.

Τον δημιούργησα παγίδα-παγίδα, καρέ-καρέ, με πλαίσιο 24Χ36 χιλιοστών.

Σου δείχνω, αν θες βλέπεις, μα έχεις τόσα πολλά να δεις. Με εμένα θα ασχοληθείς;

Όταν σου δείχνω δημιουργίες από τα μικρά και ασήμαντα, σου δείχνω έμμεσα τη ψυχή μου, μα εσύ προσπερνάς.

Σκέφτομαι πως ίσως φοβάσαι τα μυστικά.

Ή δεν έχεις χρόνο, ή γονάτισες, από το βάρος του δικού σου του Σταυρού.

Θέλω και σου δείχνω τις φωτογραφικές μνήμες μου, με αυτές επιζώ.

Συνεχώς βλέπω καινούρια μικρά ανόητα και ασήμαντα, θέλω να δημιουργώ καινούριες φωτογραφίες.

Αυτό το φορτίο μου έλαχε και έτσι πορεύομαι. Ευχή, και κατάρα, αλλά μου αρέσει!

Αναρωτιέμαι αν βλέπω πραγματικά, η μήπως ονειρεύομαι όταν κοιτάζω μέσα από το φακό. 

Έχω ξεφύγει εντελώς;

Όπως και να έχει, μου αρέσει!

Αν μπορούσες να δεις όλες τις φωτογραφίες μου, θα μάντευες ίσως πολλά από τα μυστικά μου. Ο δικός μου ο Σταυρός, φωτογραφίζοντας, ελαφρώνει, χάνεται.

Έχεις φωτογραφίες να μου δείξεις;

Δείξε μου φωτογραφίες αν δεν φοβάσαι, γιατί όποιος εκθέτει, εκτίθεται.

Ο καλός θεατής και ο αληθινός κριτής είναι πραγματικοί φίλοι.

Ο κόλακας είναι ο εχθρός μου.

Γιάννης Γλυνός

Εμπρος, με τη μηχανή και καλή αρχή, καλές φωτογραφίες

 

Προτάσεις για φωτογραφίες

Τα μικρά και ασήμαντα δίνουν τις ποιό όμορφες φωτογραφίες.

Το γνώριμο-καθημερινό, όσο μικρό, ταπεινό, ταλαιπωρημένο κι αν είναι μπορεί να δώσει μια όμορφη φωτογραφία.                    

Για να βγάλετε φωτογραφίες, να βλέπετε σαν τα παιδιά που βλέπουν για πρώτη φορά ένα παιχνίδι, ή ένα ζωάκι.

Πάντα να κυνηγάτε το φως, είναι ο μόνος κανόνας που φέρνει φωτογραφίες.

Οι σκιές, έχουν την ίδια αξία με το φως, όπως ο άνδρας και η γυναίκα κάνουν ένα ζευγάρι, όπως η ημέρα και η νύχτα διαδέχονται το ένα το άλλο.

Η διάθεση, προκύπτει από την ατμόσφαιρα, το φως, τη φόρμα, τα σχήματα.

Η ατμόσφαιρα, προκύπτει από τις καιρικές συνθήκες

Φως, ποιότητα, ένταση, θερμοκρασία, κατεύθυνση, απαλό, σκληρό, έμμεσο, άμεσο, χρώματα, γκρίζα, αποτελούν θέματα για φωτογραφικές απόπειρες.

Στοιχεία μιας φωτογραφίας, κάδρο, αναλογίες, σύνθεση, φόρμα, θέμα, σκεπτικό, αντικείμενο, μήνυμα, γραμμές, σχήμα, υφή, χρώμα, αρμονικό, αντίθετο, κορεσμένο, μουντό, λαμπρό, μέγεθος, όραση και μέγεθος, βάθος, εστίαση, θολό, γραμμές κατεύθυνσης. Όλα αυτά αξίζει και πρέπει να σας απασχολήσουν όταν κρατάτε φωτογραφική μηχανή.

Κοιτάζοντας, ψάχνουμε για υφή, φως, παρακινούμαστε από τα συναισθήματα για να αρχίσουμε τη φωτογράφηση, αλλά τα αγνοούμε όταν φωτογραφίζουμε.  Αναζητούμε τα επί μέρους μικρότερα στοιχεία, πλησιάζουμε περισσότερο, αλλάζουμε γωνία, περιεχόμενο, σχέσεις και συσχετισμοί, το σημείο παρατήρησης, η επιλογή του χρόνου, η πρόβλεψη, το καρτέρι για κάτι που θα συμβεί αμέσως μετά.

Ετοιμότητα, και Αποτυχία

 

Τι πρέπει να κάνετε από την πρώτη φωτογράφιση

Να είστε σε ετοιμότητα, σε καλή φυσική κατάσταση, χαλαροί, γνώστες της τεχνικής, έτοιμοι για το απρόσμενο, με μια μηχανή που να ανταποκρίνεται και να μην σας κρεμάει.

Τύχη; ναι υπάρχει, είναι αλήθεια, αλλά αν δεν προσπαθήσετε πολλές φορές, δεν θα μάθετε ποτέ που να ποντάρετε για να την εκμεταλλευθείτε, ούτε θα τη συναντήσετε όταν κοιμάστε όλη την ημέρα. Όσο δεν βοηθάει η τύχη, μάθετε να βλέπετε γύρα, θα μάθετε πολλά περισσότερα από όσα φαντάζεστε...

 Η αποτυχία

Την αποτυχία, κάντε τη δάσκαλό σας και θεό σας. Πρέπει να βγάζετε πάντα ένα μικρό κέρδος από κάθε αποτυχία, που θα είναι το «μάθημα», το κέρδος δηλαδή.  Διαφορετικά κάθε αποτυχία, θα είναι μια πραγματική και ολοκληρωτική-παταγώδης καταστροφή. Το κέρδος σας από την αποτυχία ας γίνει σαν «από τη μύγα ξίγκι» και το μεγάλο μάθημα.

Κανόνες, τάξη, διαταγές, φωτογραφία = έλεγχος, έλεγχος, ελεγχος

 

Κανόνες

Το να ξεπεράσετε τις προκαταλήψεις σας μπορεί να είναι επώδυνο διότι θα χρειασθεί να αναλογισθείτε και να αναθεωρήσετε τις αξίες σας, τη λογική, την όραση, τον τρόπο ζωής και σκέψης ίσως. Ωστόσο για να προχωρήσετε φωτογραφικά, πρέπει να το αντιμετωπίσετε από την αρχή, κι όσο λιγότερες τραυματικές εμπειρίες έχετε τόσο ποιο καλά θα είναι για το δάσκαλο που θα ασχοληθεί μαζί σας, αν είναι σωστός δάσκαλος φυσικά και δεν προσπαθήσει να σας επιβάλει την δική άποψη για τη φωτογραφία. Όμως, υπάρχει και η αντίθετη θέση που θέλει το νέο φωτογράφο να έχει περάσει σε πλήρη πνευματική ωριμότητα για να προχωρήσει αυτόνομα στη φωτογραφία. Καμιά θέση δεν είναι κανόνας και οι κανόνες στη τέχνη είναι για να τους γνωρίζουμε και για να τους παραβαίνουμε όποτε χρειάζεται.

Το πότε χρειάζεται να παραβείτε τους κανόνες, θα το αντιληφθείτε όταν θα είστε έτοιμοι, αλλά χωρίς πολύ δουλειά (πολλές φωτογραφίες) η στιγμή αυτή ίσως δεν έρθει ποτέ.

Οι κανόνες που έχω βρει να ισχύουν στη φωτογραφία είναι: πολλή δουλειά, τράβα τώρα τη φωτογραφία που είδες και μην την αφήνεις για μετά, τράβα όσες περισσότερες φωτογραφίες μπορείς και από διαφορετικές γωνίες  το θέμα σου, αλλά πρόσεχε μη χάσεις το δάσος κυνηγώντας το θάμνο. 

Κυνήγησε με το φακό σου το φως, να έχεις πάντα το μεγαλύτερο δυνατό έλεγχο στη μηχανή και την έκθεση, την εστίαση. Να φωτογραφίζεις όσο έχει όμορφο φως και μετά κάνε ότι θέλεις, αλλά πάρε πάντα και μια τυπική-αντικειμενική φωτογραφία για να μου δείξεις εμένα που δεν είμαι εκεί, πως ήτανε αυτό που είδες. Πάρε 99 φωτογραφίες δικές σου, και μια δική μου, για μια μόνο στιγμή γίνε το μάτι μου.

Μάθε πολύ καλά τις δυνατότητες της φωτογραφικής που έχεις, και τα προγράμματα έκθεσης, μα πρώτα από όλα, την αντιστάθμιση έκθεσης +/-

Ας ξεχάσουμε τι ξέρουμε, να αφήσουμε τις πρακαταλήψεις τώρα πρέπει

 

Προκαταλήψεις

Γεννιόμαστε χωρίς να έχουμε καμιά ιδέα σε τι κόσμο θα ζήσουμε, με τι έχουμε να κάνουμε, χωρίς πιστεύω και προκαταλήψεις σχετικά με τη τέχνη, τη κοινωνία, τις συμπεριφορές των ανθρώπων και των ζώων, τη πολιτική.

Για τη φωτογραφία θα αποκτήσουμε κάποια γνώση μετά από κάποια ηλικία όταν πλέον θα είναι ίσως αργά για να αλλάξουμε, ή όταν θα είναι η πλέον κατάλληλη ώρα λόγω ωριμότητας. Αλλά μήπως ωριμότητα δεν σημαίνει κατασταλαγμένες απόψεις που δεν γνωρίζουμε αν είναι και σωστές; Ο σπόρος  της γνώσης ίσως πέσει σε χωράφι που έχει γεμίσει ζιζάνια, θα υπάρχουν και άλλα φυτά και το χώμα δεν θα είναι καθαρό.

Απόψεις, γνώσεις, θετικές ή αρνητικές εμπειρίες, προσωπική θέση για τη ζωή, θα δημιουργήσουν αναπόφευκτα προκαταλήψεις σχετικά με τη τέχνη της φωτογραφίας, τι είναι φωτογραφία, η πως πρέπει να είναι μια φωτογραφία για να είναι αξιόλογη.

 Φωτογραφικές προκαταλήψεις

Όταν πριν καλά αρχίσουμε να φωτογραφίζουμε, έχουμε γνώμη και άποψη για τη φωτογραφία. Αυτό είναι προκατάληψη.

Όταν χωρίς να έχουμε τραβήξει έστω μια καλή –αξιόλογη φωτογραφία, έχουμε άποψη για κάθε φωτογραφία, αυτό είναι προκατάληψη.

Πχ, τι είναι και τι όχι φωτογραφικό θέμα;

Πως πρέπει ένα θέμα να παρουσιάζεται σε μια φωτογραφία;

Πρέπει ένα θέμα να είναι «Το θέμα» σε μια φωτογραφία;

Πως πρέπει να φαίνονται τα πράγματα φωτογραφημένα;

Οι φωτογραφίες πρέπει να είναι καθαρές και φωτεινές; ή μήπως μπορεί να έχουν ασάφεια, να είναι θολές και σκοτεινές;

τι βλέπει πρώτα ο θεατής

 

Μερικοί απλοί τρόποι για να τραβήξετε με τις φωτογραφίες σας, το βλέμμα του θεατή

 

Το να καταφέρετε να πάρετε μια σωστά φωτισμένη φωτογραφία, με μια καλή σύγχρονη φωτογραφική μηχανή, είναι αρκετά εύκολο. Σήμερα ιδιαίτερα με τις πολλές δυνατότητες των φωτογραφικών μηχανών, τα ποσοστά επιτυχίας είναι πολύ υψηλά. Με λίγη πείρα και με το καιρό οι περισσότεροι καινούριοι φωτογράφοι, καταφέρνουν να παίρνουν σωστά καδραρισμένες και εκτεθημένες φωτογραφίες.

Το να κάνετε το θεατή να σταθεί στη φωτογραφία σας, είναι κάτι πολύ δυσκολότερο από μια τεχνικά σωστή φωτογραφία (έκθεση - κάδρο) και θέλει περισσότερες γνώσεις. Όλη η κοσμοθεωρία σας και οι προβληματισμοί σας, η γνώση της ψυχολογίας και το καλό σας γούστο, μπορεί να μην αρκέσουν για το σκοπό αυτό. Πρέπει να είστε κατ΄αρχή εκεί όπου θα φωτογραφίσετε (συμετοχή στη δράση) και να “δείτε” τη φωτογραφία όπως θα είναι τελικά, πρωτού την πάρετε τυπωμένη στο χαρτί ή εκτεθημένη σε έγχρωμη θετική διαφάνεια. Αυτό έρχεται με τη πείρα γι’ αυτό μη βιάζεστε.

Υπάρχουν όμως κάποια πράγματα που έχουμε παρατηρήσει εμείς, οι ας πούμε πιό “έμπειροι και παλιοί φωτογράφοι”, μικρά μυστικά, που αν τα γνωρίζετε και τα εφαρμόσετε σε μια φωτογράφηση, θα πετύχετε πολύ καλύτερα να τραβήξετε την προσοχή του θεατή.

Από μόνα τους, το πολύ δυνατό θέμα, το αυστηρό κάδρο και ο όμορφος φωτισμός, η καλή φωτογραφική μηχανή και το σωστό φιλμ, πολλές φορές δεν αρκούν.

Έτσι λοιπόν:

 

Άσχετα από το τι υπάρχει σαν θέμα ή φόντο σε μια φωτογραφική λήψη, το μάτι έλκεται από τη  φωτεινότερη περιοχή της φωτογραφίας, ή τα φωτεινά σημεία της. Οι άσπρες, ξεπλυμένες φωτεινές κηλίδες και τα όποια σχήματα στο φόντο, δημιουργούν αποπροσανατολισμό και ανησυχία στο θεατή. Με τις κόμπακτ φωτογραφικές μηχανές, οι καταστάσεις αυτές είναι ανεξέλεγκτες. Με τις μονοριφλέξ είναι απαραίτητο να κάνετε χρήση του κουμπιού και της σχετικής λειτουργίας “προθέαση βάθους παιδίου”. Οι πολύ φτηνές ριφλέξ δεν διαθέτουν αυτή τη δυνατότητα.

 

Αν όλα τα στοιχεία που απαρτίζουν τη φωτογραφία μας έχουν ίση ένταση, μέγεθος και σημασία, το μάτι θα προσέξει αυτόματα τη περιοχή με τη μεγαλύτερη φωτιστική αντίθεση. Αναπόφευκτες λήψεις με μεγάλη φωτιστική αντίθεση θα πρέπει ή να αποφεύγονται λόγω δυσκολίας στην έκθεση, ή να σχεδιάζονται με μεγάλη προσοχή. Οι φωτογραφίες με επιλεκτική αντίθεση και χρήση των φωτοσκιάσεων, έχουν πολύ μεγάλο ενδιαφέρον, μια και αποκαλύπτεαι όλη η μαγία του φωτισμού και η κρυφή δύναμη των αντικειμένων και της φύσης.

 

Ακόμη και ένα πολύ μικρό αντικείμενο που περιέχεται στη φωτογραφία, θα κυριαρχήσει και θα τραβήξει το μάτι, αν είναι διαφορετικό από το περιβάλλον. Η διαφορά του μπορεί να είναι το χρώμα του, η φωτεινότητά του, η διεύθυνση που κατευθύνεται. Το διαφορετικό πάντα ξεχωρίζει, και ο άνθρωπος που θέλει να ξεχωρίζει θα προσπαθεί να γίνεται διαφορετικός από το περιβάλον του.

 

Ότι είναι απομακρυσμένο-ξεκομμένο από όλα τα άλλα στοιχεία της φωτογραφίας, τραβάει από μόνο του τη προσοχή. Οι φωτογραφίες με μακρυνούς ορίζοντες και τα μεγάλα αχανή πλάνα, αποκτούν ενδιαφέρον από τη ξαφνική παρουσία οποιουδήποτε απομονομένου και ξεκομένου συνθετικού φωτογραφικού στοιχείου, όπως είναι ένα ξεκομένο ξερό δέντρο, ένας βράχος, ένα ξεχασμένο αντικείμενο.

 

Το μάτι θα δει πρώτα ότι είναι ευκρινέστερο. Οι περισσότερες καλές φωτογραφίες πορτρέτου, συνήθως βασίζονται σε αυτή τη παρατήρηση. Θα πρέπει το φόντο να είναι θολό-ανεστίαστο, ευκρινές θα είναι μόνο το πρόσωπο με έμφαση στα μάτια. Με το θολό και το ευκρηνές μπορούμε να παίξουμε δημιουργικά κάνοντας χρήση μεγάλου τηλεφακού, ή επιλεκτικής εστίασης (φωτογραφίζοντας πχ αντικείμενα).

 

Οι άνθρωποι θα παρατηρήσουν σε μια φωτογραφία πρώτα μιαν ανθρώπινη παρουσία, ακόμη κι΄ αν είναι πολύ μικρή σε σχέση με όλα τα άλλα στοιχεία που απεικονίζονται. Οι άνθρωποι πολύ συχνά, ακόμη και μικροί μέσα σε μια φωτογραφία, δίνουν το μέτρο του μεγέθους στις φωτογραφίες τοπίου και την αίσθηση του μεγαλείου της φύσης.

 

Η προσοχή μας σε μια φωτογραφία, πηγαίνει πρώτα σε κάθε τι ζωντανό με προτεραιότητα: α) άνθρωποι, β) ζώα, γ) φυτά. Το σημαντικότερο πλάσμα στη φύση είναι ο άνθρωπος και πάντα θα ψάχνουμε για μιαν ανθρώπινη παρουσία, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι όλα τα άλλα έμψυχα είναι δεύτερης διαλογής.

 

Τα χρώματα τραβάνε την προσοχή μας διαφορετικά. Το κόκκινο, το πορτοκαλί και το κίτρινο, υπερισχύουν του μπλε και του πράσινου. Η υπερβολή στη χρήση των χρωμάτων, τις περισσότερες φορές δεν οδηγεί πουθενά. Η χρήση του φίλτρου πόλωσης μπροστά από το φακό της φωτογραφικής μας μηχανής, κάνει τα χρώματα ζωηρότερα. Αντίθετα, η χρήση φύλλων ζελατίνας ή σελοφάν μπροστά από το φακό, κάνει τα χρώματα παστέλ.

 

Το μάτι μας θα σταθεί σε κάθε τι που η θέση του στην επιφάνεια της φωτογραφίας, το κάνει να ξεχωρίζει. Ο πιο εύκολος και γνωστός κανόνας, είναι τα δύο τρίτα. Αλοίμονο όμως, τα πράγματα δεν είναι πάντα τόσο απλά. Η θέση του κάθε πράγματος σε μια φωτογραφία, είναι ένα θέμα που μπορεί να μας πάρει μια ολόκληρη ζωή, και ακόμη να επιδέχεται βελτίωση.

 

Μπορείτε να φωτογραφήσετε από όποια γωνία θέλετε, αλλά θα πρέπει να μπορεί το θέμα να είναι με κάποιο τρόπο αναγνωρίσιμο. Μην υπερβάλετε αλλά και μην υποτιμάτε την νοημοσύνη των ανθρώπων με πολύ απλές, ή πολύ δύσκολες γωνίες λήψεις που κάνουν το θέμα σας αγνώρηστο, ή αδιάφορα κοινότυπο.

 

Προσπαθήστε να συλλάβετε φωτογραφικά τη μαγεία του φωτός και της σκιάς. Πολλές φορές η φωτομέτρηση ενός σημείου έχει ιδιαίτερη σημασία και είναι μια λογική και χρήσιμη επιλογή τρόπου υπολογισμού της έκθεσης.

 

Ο χώρος γύρω από το θέμα της φωτογραφίας, ακόμη κι όταν δεν περιέχει τίποτα, είναι ζωτικός και μεταφέρει την ανάλογη αίσθηση: άπλας, άνεσης, ισορροπίας, έλληψης χώρου, στριμόγματος, ασφυξίας κλπ. ανάλογα με το πόσο χώρο καταλαμβάνει το θέμα σας επάνω στο φωτογραφικό χαρτί.

 

 

Γιάννης Γλυνός

Αρχίζοντας από τις τεχνικές προδιαγραφές

 Επιλέγουμε τη φωτογραφική που μας καλύπτει, ή θα μας καλύψει

Η τέχνη της όρασης

 

  Εισαγωγή είναι στο πως θα βλέπετε φωτογραφικά το κόσμο, προσοχή ομως, θα σας αλλάξει και το πως θα σκεφτόσαστε.

Θα ακολουθήσουν παραδείγματα και συμβουλές και σχόλια, κάτι σαν: τετράδια με σημειώσεις                                                                                                                   

Προκαταλήψεις

Φωτογραφικές προκαταλήψεις

Τι είναι θέμα και τι όχι (φωτογραφικό)

Πως πρέπει ένα θέμα να παρουσιάζεται σε μια φωτογραφία;

Πρέπει ένα θέμα να είναι το «θέμα» σε μια φωτογραφία;

Πως φαίνονται τα πράγματα φωτογραφημένα;

Το να ξεπεράσετε τις προκαταλήψεις μπορεί να είναι επώδυνο διότι θα χρειασθεί να αναλογισθείτε για τις αξίες σας, τη λογική, την όραση, τον τρόπο ζωής ίσως. Ωστόσο για να προχωρήσετε φωτογραφικά, πρέπει να το αντιμετωπίσετε από την αρχή.

Κανόνες, να τους γνωρίζουμε για να τους παραβαίνουμε όποτε χρειάζεται, το πότε χρειάζεται θα το αντιληφθείτε όταν θα είστε έτοιμοι

Ετοιμότητα, χαλαροί, γνώστες της τεχνικής, έτοιμοι για το απρόσμενο, με μια μηχανή που να ανταποκρίνεται και να μην σας κρεμάει

Τύχη, υπάρχει αλλά αν δεν προσπαθήσετε δεν θα μάθετε ποτέ να εκμεταλλευθείτε

Αποτυχία, πρέπει να βγάζετε πάντα ένα μικρό κέρδος από κάθε αποτυχία, που θα είναι το «μάθημα»,  διαφορετικά θα είναι μια πραγματική και ολοκληρωτική-παταγώδης αποτυχία

Το γνώριμο-καθημερινό, όσο μικρό, ταπεινό, ταλαιπωρημένο κι αν είναι

Παρατήρηση, να βλέπετε σαν τα παιδιά που βλέπουν για πρώτη φορά ένα παιχνίδι, ή ένα ζωάκι

Φωτισμός, πάντα να κυνηγάτε το φως

Σκιές, έχουν την ίδια αξία με το φως, όπως ο άνδρας και η γυναίκα κάνουν ένα ζευγάρι

Διάθεση, που προκύπτει από την ατμόσφαιρα, το φως, τη φόρμα

Ατμόσφαιρα, που προκύπτει από τις καιρικές συνθήκες

Φως, ποιότητα, ένταση, θερμοκρασία, κατεύθυνση, απαλό, σκληρό, έμμεσο, άμεσο, χρώματα, γκρίζα

Στοιχεία μιας φωτογραφίας, κάδρο, αναλογίες, σύνθεση, φόρμα, θέμα, σκεπτικό, αντικείμενο, μήνυμα, γραμμές, σχήμα, υφή, χρώμα, αρμονικό, αντίθετο, κορεσμένο, μουντό, λαμπρό, μέγεθος, όραση και μέγεθος, βάθος, εστίαση, θολό, γραμμές κατεύθυνσης.

Κοιτάζοντας, ψάχνουμε για υφή, φως, αγνοούμε τα συναισθήματα, αναζητούμε τα επί μέρους μικρότερα, πλησιάζουμε περισσότερο, αλλάζουμε γωνία, περιεχόμενο, σχέσεις και συσχετισμοί, το σημείο παρατήρησης, η επιλογή του χρόνου, η πρόβλεψη, το καρτέρι για κάτι που θα συμβεί αμέσως μετά

Επιλογή εξοπλισμού, φακού, φιλμ, φωτισμού

Χρωματική ισορροπία, την επιλέγουμε

Το θέμα και το φόντο έχουν πάντα την ίδια αξία

Φίλτρα, ας μη το παρακάνουμε, τα βασικά φίλτρα

Απλοποιείστε, ξεκαθαρίστε, αυστηρό κάδρο τη στιγμή της λήψης και όχι να περιμένουμε το τύπωμα

Γιάννης Γλυνός 

Σύνθεση, όλα μετράνε, τα 2/3 είναι η λύση άμα όλα πάνε στραβά

Όρθιο και πλάγιο, η σημασία τους

Φωτογραφία ντοκουμέντο, πάντα με σεβασμό στο θέμα

Λεπτομέρεια, σημασία έχει πως όλα μπορούμε να τα πλησιάσουμε αλλά αξίζουν πραγματικά; Τι είναι αυτό που τα κάνει φωτογραφία;

Το πλαίσιο, τρόπος βασικός κανόνας δημιουργίας

Η κίνηση, και πώς να την ελέγξετε

Και η θολή φωτογραφία είναι φωτογραφία

Πότε να πατήσουμε το κουμπί;

Οι φακοί και η χρήση τους

Ευρυγώνιος

Τηλεφακός

Πορτρετίστας

Κανονικός

Μάκρο

Μίκρο

Αρχιτεκτονικός

Άνθρωπος, φως, κόκκινο-κίτρινο, το θέμα, εστιασμένο