Ας ξεχάσουμε τι ξέρουμε, να αφήσουμε τις πρακαταλήψεις τώρα πρέπει

 

Προκαταλήψεις

Γεννιόμαστε χωρίς να έχουμε καμιά ιδέα σε τι κόσμο θα ζήσουμε, με τι έχουμε να κάνουμε, χωρίς πιστεύω και προκαταλήψεις σχετικά με τη τέχνη, τη κοινωνία, τις συμπεριφορές των ανθρώπων και των ζώων, τη πολιτική.

Για τη φωτογραφία θα αποκτήσουμε κάποια γνώση μετά από κάποια ηλικία όταν πλέον θα είναι ίσως αργά για να αλλάξουμε, ή όταν θα είναι η πλέον κατάλληλη ώρα λόγω ωριμότητας. Αλλά μήπως ωριμότητα δεν σημαίνει κατασταλαγμένες απόψεις που δεν γνωρίζουμε αν είναι και σωστές; Ο σπόρος  της γνώσης ίσως πέσει σε χωράφι που έχει γεμίσει ζιζάνια, θα υπάρχουν και άλλα φυτά και το χώμα δεν θα είναι καθαρό.

Απόψεις, γνώσεις, θετικές ή αρνητικές εμπειρίες, προσωπική θέση για τη ζωή, θα δημιουργήσουν αναπόφευκτα προκαταλήψεις σχετικά με τη τέχνη της φωτογραφίας, τι είναι φωτογραφία, η πως πρέπει να είναι μια φωτογραφία για να είναι αξιόλογη.

 Φωτογραφικές προκαταλήψεις

Όταν πριν καλά αρχίσουμε να φωτογραφίζουμε, έχουμε γνώμη και άποψη για τη φωτογραφία. Αυτό είναι προκατάληψη.

Όταν χωρίς να έχουμε τραβήξει έστω μια καλή –αξιόλογη φωτογραφία, έχουμε άποψη για κάθε φωτογραφία, αυτό είναι προκατάληψη.

Πχ, τι είναι και τι όχι φωτογραφικό θέμα;

Πως πρέπει ένα θέμα να παρουσιάζεται σε μια φωτογραφία;

Πρέπει ένα θέμα να είναι «Το θέμα» σε μια φωτογραφία;

Πως πρέπει να φαίνονται τα πράγματα φωτογραφημένα;

Οι φωτογραφίες πρέπει να είναι καθαρές και φωτεινές; ή μήπως μπορεί να έχουν ασάφεια, να είναι θολές και σκοτεινές;